تركيبي از كامپيوتر شخصي و تلويزيون است . به عبارت ديگر اين دستگاه ، كامپيوتري است كه به بردهاي تلويزيون مجهز است .

 CDMA

اختصار كلمات Code-Division Multiple Access و يك تكنولوژي ديجيتال سلولي است كه از طيف گسترده اي از تكنيك ها استفاده مي كند . بر خلاف سيستم هاي مشابه و رقيب مانند GSM كه از (TDM) Time-division-Multiplexing استفاده مي كند . CDMA براي هر كاربر ، يك فركانس خاص در نظر نمي گيرد . در عوض ، هر كانال از طيف كامل موجود و در دسترس ، استفاده مي كند . مكالمات فردي ، با يك تركيب ديجيتالي نيمه تصادفي كدگذاري مي شود .

CDMA يك تكنولوژي نظامي است كه متفقين انگليسي اولين بار آن را طي جنگ جهاني دوم ، براي خنثي كردن تلاش آلمانيها و ايجاد اختلال در مخابرات ، بكار مي بردند . اين متفقين در صدد بر آمدند به جاي انتقال پيامها با يك فركانس از چند فركانس استفاده كنند تا به اين ترتيب دريافت پيام كامل را براي آلمانيها دشوار سازند .

چون شركت Qualcomm تراشه هاي ارتباطي را براي تكنولوژي CDMA توليد كرده بود ، از اطلاعات سري با خبر بود . وقتي اين اطلاعات علني شدند ، Qualcomm ادعا كرد كه حق ثبت اختراع اين تكنولوژي ، به اين شركت تعلق دارد و براي اولين بار آن را به صورت تجاري به بازار عرضه كرد .

پروتكلي كه شركت اينتل در سال 1996 ، براي پخش اطلاعات از قبيل صفحات وب و برنامه ها با ارسال سيگنال هاي تلويزيوني به يك كامپيوتر شخصي ارائه داد . با اين پروتكل ، كاربر مي تواند در بخشي از مانيتور PC برنامه هاي تلويزيوني تماشا كند و در گوشه اي ديگر اطلاعاتي مربوط به پخش از وب را دريافت كند . مرور و جستجو كردن وب براي آن دسته از اطلاعات كه در حال پخش نيستند و يا اينكه روي كامپيوتر شخصي ذخيره نشده اند ، كاربر بايد از طريق يك ISP ( مركز خدمات اينترنت ) به اينترنت دسترسي داشته باشد . Intercast اطلاعات را تنها در يك جهت انتقال مي دهد .

براي مثال ، CNN از Intercast براي پخش متن و پيوند به صفحات وب خود كه برنامه هاي تلويزيوني آن را همراهي مي كنند ، استفاده مي كند . كاربران براي دريافت Intercast به يك كارت TVtuner و نرم افزار Intel Intercast Viewer نياز دارند 

Narrollwcast

ارسال اطلاعات به ليست خاصي از گيرنده ها . تلويزيون كابلي يا كانالهاي خصوصي تلويزيون ، نمونه اي از narrowcast است ، چون سيگنال هاي اين نوع تلويزيون فقط به منازلي كه سرويس كابلي را مشترك شده اند ، ارسال مي شود . اما شبكه تلويزيون دولتي از يك مدل پخش استفاده مي كند كه در آن سيگنال ها به همه جا منتشر مي شود و تمام كساني كه آنتن دارند ، مي توانند آنها را دريافت كنند .

اينترنت از هر دو مدل پخش عمومي (broadcast) و پخش اختصاصي (narrowcast) استفاده مي كند . اغلب سايتهاي وب مدل پخش عمومي را بر گزيده اند تا تمام كساني كه به اينترنت دسترسي دارند ، بتوانند از آنها ديدن كنند . اما سايتهايي كه محتواي آنها فقط در صورتي نمايش داه مي شود كه به آنها وارد شويد ( به اصطلاح log-in كنيد ) ، بيشتر بر مدل narrowcast استوار هستند . تكنولوژي هاي مختلف Push نيز شكل ديگري از مدل narrowcast هستند . شايد بهترين نمونه براي پخش اختصاصي (narrowcast) ليست هاي email باشند ، چون پيامها فقط به افرادي ارسال مي شوند كه درخواست عضويت در آن ليست كرده اند . واژه هايي مانند multicast و narrowcast اغلب به صورت مترادف بكار مي روند . در حاليكه narrowcast معمولا در مورد مدل تجاري بكار مي رود و multicast در مورد تكنولوژي واقعي كه اطلاعات را انتقال مي دهد.

انتقال يك پيام به گروه خاصي از گيرندگان . براي مثال ارسال يك نامه الكترونيكي (email) به يك ليست پستي (mailing list) ، نمونه ساده اي از مدل multicast  است . تله كنفرانس و ويديو كنفرانس نيز از مدل multicast استفاده مي كنند ، اما به پروتكل ها و شبكه هاي قدرتمندي نياز دارند . براي پشتيباني از مدل multicast روي شبكه هاي TCP/IP مانند اينترنت ، استانداردهايي در دست توليد است . اين استانداردها ، يعني IP Multicast و Mbone كاربران را قادر مي سازند تا به آساني به گروههاي multicast بپيوندند .

بايد خاطر نشان كنيم كه مدل multicast  به ارسال پيام به گروه خاصي از كاربران اطلاق مي شود ، در صورتي كه broadcast پخش پيام به تمام كساني است كه به شبكه متصل هستند . واژه هاي multicast  و narrowcast اغلب به صورت مترادف بكار مي روند ، در حاليكه narrowcast معمولا اشاره به مدل تجاري دارد و multicast به تكنولوژي واقعي مورد استفاده براي انتقال اطلاعات مربوط مي شود .