ADSL يکی از خانواده های Digital Subscriber Line (DSL) يا همان خطوط ديجيتال استيجاری می باشد. اعضای DSL معمولا  به صورت xDSL نامگذاری می شوند. اين خطوط از تمامی پهنای موجود در خطوط مسی دوطرفه استفاده می کنند تا بالاترين سرعت ممکن در ثانيه را بر خلاف خطوط معمول ارائه دهند.ADSL(Assymetric    DSL) در واقع نوعی از DSL ها می باشد که ارتباط آن نامتقارن می باشد;يعنی سرعت ارسال داده در ثانيه کمتر از دريافت آن می باشد.انواع ديگری از xDSL ها موجود می باشند که از جمله آنها می توان به HDSL(High-Speed DSL) و SDSL(Symetric DSL)  اشاره کرد.

ADSL پهنای باند 1.1 مگاهرتزی خطوط مسی را به کانال های 4 کيلوهرتزی تقسيم می کند و آخرين کانال را جهت ارسال صدا و فاکس معمولی تخصيص می دهد و 256 کانال ديگر را برای انتقال دو طرفه اطلاعات استفاده می کند; به اين ترتيب که 64 کانال را برای خط ارسال اطلاعات و 128 کانال ديگر را جهت دريافت اطلاعات استفاده می کند. در بهترين حالت اگر 192 کانال 4 کيلو هرتزی موجود را استفاده کند، در تئوری سرعت بايد به حدود 9 مگابيت در ثانيه برسد. در حال حاضر سرعت خطوط ADSL در بهترين حالت 2 مگابيت در ثانيه می باشد.در عمل، اين خطوط اطلاعات زنجيره وار ديجيتال را به اطلاعات پارالل در دو سر انتقال اطلاع تبديل می کنند. دقيقا مشابه کاری که در مودم های خطوط عادی انجام می شود.

سرعت انتقال اطلاعات در محدوده ذکر شده به عواملی از جمله فاصله ارتباطی و نوع سيم استفاده شده بستگی دارد.